De bunkers van de Atlantikwall

De geschutsbunkers bij Nansum, Delfzijl en Termunten maken tijdens de Tweede Wereldoorlog deel uit van de Festung Emden. De Canadezen komen, als ze oprukken naar Delfzijl, zwaar onder vuur te liggen door dit geschut.

De geschutsbunkers bij Nansum, Delfzijl en Termunten maken tijdens de Tweede Wereldoorlog deel uit van de Festung Emden. Emden is een belangrijke aanvoerhaven, onder andere voor het diep landinwaarts gelegen Ruhrgebied. De luchtafweerbatterijen in en rond de stad vormen zowel een bescherming van de haven van Delfzijl als een middel om vijandelijke jagers en bommenwerpers te bestrijden. De Flakbatterijen bij Termunten en Nansum zijn de zwaarste op Nederlands grondgebied. 

Nadat de Canadezen de stad Groningen hebben bevrijd, rukken ze op naar Delfzijl. Daarbij komen ze zwaar onder vuur te liggen door het geschut uit Delfzijl, Nansum en Termunten. Dat wordt onder andere aangestuurd door een uitkijkpost in de vuurtoren van Uiteinde. Het regent granaten, mortieren en fosforbommen op de geallieerden, maar ook op boerderijen, waardoor ook burgerslachtoffers vallen. 

In de nacht van 23 op 24 april 1945 doen de Canadezen een aanval op de vuurtoren. Die mislukt. Daarna bombardeert de RAF de toren op 25 april met succes. Toch duurt het nog enkele dagen voordat de Duitsers zich terugtrekken. In de nacht van 1 op 2 mei geven de Duitsers het verzet dan toch op. Zij verdwijnen geruisloos naar de overkant van de Eems om daar de strijd voort te zetten.

Het bezoekerscentrum van het Groninger Landschap is startpunt van een aantal routes langs zichtbare en minder zichtbare overblijfselen van de Atlantikwall. Beleef deze herinneringen aan de oorlog op verschillende manieren. Een uitkijkpunt in het bezoekerscentrum biedt uitzicht over de hele stelling.

Ontdek het militair erfgoed

Meer verhalen