Verdwenen dorpen

Categorieën

Tot ver in de 19de eeuw was Ameland onbeschermd tegen de zee. Er waren wel enkele kleine dijken die de landbouwgronden beschermden, maar die hielden bij grote stormen geen stand. Het eiland verloor daardoor grote delen van zijn oorspronkelijke oppervlak. Complete dorpen als Sier, Oerd en Swartwoude gingen door zandverstuivingen en stormvloeden verloren.

Ontdek de verhalen over stormen en dijkenbouw in de landschapzaal in het Natuurcentrum in Nes. Het verhaal van Sier is bijzonder omdat het verdween en ook weer tevoorschijn kwam. Het gehucht aan het Borndiep, op de westpunt van het eiland werd waarschijnlijk al voor de 13de eeuw bewoond. Stormvloeden en de verstuivingen van de duinen, maakten het in de 16de en 17de eeuw steeds minder aantrekkelijk. Bewoners braken hun houten huizen af om ze verder op het eiland bij Hollum weer op te bouwen. Zo verdween Sier van de kaart.

Maar halverwege de vorige eeuw kwamen de fundamenten weer in beeld. Door de aanleg van de Afsluitdijk was de stroming in de Waddenzee veranderd.

De sterke stroming in het Borndiep nam nu stukken westelijk duin mee en legde wat restte van Sier weer bloot, waaronder 208 oude waterputten, gemaakt van kleizoden en van eikenhouten haringvaten. Het bleken mooie archieven, gevuld met tal van gebruiksvoorwerpen (nu te zien in Museum Sorgdrager in Hollum).

Van het gehucht Sier zelf kun je nu overigens niets meer terugvinden. Door de dynamiek van het Wad, verdween het voorgoed onder water. Alleen de naam van de veerboot, een straatnaambordje en het pad door de duinen aan het eind van de Badweg van Hollum: het ‘Siermoaispad’.

Beleef dit verhaal met deze route:

Bekijk ook:

Watererfgoed

Lees hier meer over Watererfgoed

Ameland

Lees hier meer over Ameland